i niech to będzie spowiedź, ale bez rozgrzeszenia..

jest dobrze, jest dobrze, jest.

więcej się uśmiecham, mniej się przejmuję. czymkolwiek, jakkolwiek. śpię spokojnie, śnię kolorowo, Michał nauczył mnie śnić świadomie. ingerowanie w swoje sny jest fantastyczną przygodą, choć dziś udało mi się pierwszy raz. machałam łapkami i fruwałam, aż się od tego machania zmachałam ; )

staram się o nową pracę, uśmiecham się do obcych ludzi, spędzam długie godziny z nogami na suficie i telefonem przy uchu. śmieję się w głos, nie obchodzi mnie to, czy ustoisz, czy upadniesz.

wreszcie nikt poza mną samą niczego ode mnie nie wymaga. jestem dla samej siebie, choć wydawało mi się, że nie potrafię.

czytam książki, piję ulubione malibu w ulubionej szklance z ulubionym sokiem ananasowym lub raczę się grzanym winem ze zgrabnego kieliszka, rozmawiam z ludźmi, opiekuję się chomikiem Teodorem, krzyczę na kota współlokatorki, który obsikuje mi kołdrę, chcę wrócić do harcerstwa nawet. jeżdżę tramwajami dla przyjemności, znowu.

p o t r a f i ę !